Nieśmiałość niejedną ma twarz

Znasz ich dobrze z pracy, konferencji czy szkoleń. Niechętni do rozmowy, wycofani, stroniący od towarzystwa. Czasami można nawet pokusić się o stwierdzenie, że są zwyczajnie niesympatyczni. Nieśmiałość ma wiele twarzy i aby dotrzeć do jej przyczyn, dobrze popatrzeć na nie z perspektywy motywacji wewnętrznej.

Wiktor ostatnio zmienił pracę. Miałam okazję przeprowadzać szkolenie w jego poprzedniej firmie, gdzie jednym z etapów treningu było wykonanie profili motywacyjnych. Wciąż utrzymujemy kontakt, co jakiś czas dzwonimy do siebie lub piszemy, co słychać. Wiktor jest towarzyski, utrzymuje stare przyjaźnie i więzi z ludźmi, których miał okazję kiedyś spotkać. Często wychodzi na imprezy, ma wielu znajomych, ale ostatnio wspomniał, że w nowej firmie ma problemy z nawiązaniem relacji ze współpracownikami – stroni od ludzi, ciężko mu odezwać się w towarzystwie. Zdziwiło mnie to, ponieważ ze szkolenia w poprzedniej pracy pamiętam go jako wygadanego i często zabierającego głos. Zerknęłam na jego profil motywacyjny – Wiktor to osoba uwielbiająca poznawanie nowych ludzi, ale potrzebująca także uznania i pochwał.

 

Niskie kontakty

Pierwszą przyczyną nieśmiałości może być niskie natężenie motywatora Kontakty społeczne. Osoby o niezbyt wysokiej wartości w tym obszarze to introwertycy. Ludzie uzyskujący tego typu wynik cenią sobie spokój i wolny czas, który mogą poświęcić tylko sobie. Samotność jest dla nich relaksująca,delektują się ciszą i wolnością od oczekiwań społecznych, na które naraża je przebywanie w grupie, unikają imprez. Kiedy widzimy osobę wycofaną z grupy, łatwo pochopnie stwierdzić, że nie ma ona wysokiej potrzeby przebywania z ludźmi i w wielu sytuacjach taka opinia okazuje się słuszna. Istnieją jednak wyjątki, gdy wartość motywatora Kontakty społeczne przyciąga nas do innych osób, a mimo to wciąż wydajemy się nieśmiali.

 

Wysoka wartość motywatora Uznanie

Osoby o wysokiej wartości tego motywatora pragną aprobaty i są wrażliwe na krytykę. Istotne jest, co na ich temat myślą inni, ponieważ informacja od ludzi wokół buduje ich wewnętrzną samoocenę. Mają wiele pozytywnych cech, jak perfekcjonizm czy wysoka empatia. Potrafią bez problemu wczuć się w czyjąś sytuację, zrozumieć cudze problemy i emocje. Ponadto posiadają imponującą zdolność obserwowania otoczenia i wyciągania na jej podstawie trafnych wniosków.

 

Gdzie wkrada się nieśmiałość?

Nieśmiałość chwyta się wrażliwości na krytykę i lęku przed odrzuceniem, skutecznie odciągając takie osoby od towarzystwa. Ludzie o wysokiej wartości motywatora Uznanie unikają sytuacji, w których trzeba stawić czoła niepowodzeniom, więc mimo wrodzonego ciepła i otwartości mogą wydawać się nieśmiałe, chociaż ich natura jest zupełnie inna. Opór przed publicznym wypowiadaniem się wynika z lęku przed oceną i potrzeby zredukowania tego zagrożenia do minimum.   

Świadomość przyczyn stronienia od towarzystwa może nauczyć nas nie tylko, jak radzić sobie z nieśmiałością, ale także w jaki sposób na nią reagować. Już sama wiedza o tym, że od zawarcia interesujących, wartościowych znajomości czy zaprezentowania się przed grupą odciąga nas lęk przed krytyką sprawia, że praca nad problemem jest o wiele prostsza. Dzięki temu możemy też zupełnie inaczej traktować cudzą powściągliwość. Kiedy widzimy, że ktoś nie czuje się pewnie w towarzystwie, możemy porozmawiać na osobności i przedstawić znajomym w towarzystwie, aby taka osoba w nowej grupie poczuła się bardziej komfortowo.

 

 

 

Dodaj komentarz